Bob

Niet te verwarren met: bob, BOB

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  Bob    (hulp, bestand)
• IPA: /bɔp/

Woordafbreking

• Bob

Woordherkomst en -opbouw

• [1] begin 20e eeuw ontleend aan Engels; afgeleid van Robert
• [2] vanaf 1995 gebruikt in campagnes van Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid (BIVV) en sinds 2001 ook in Nederland; hoewel daarbij soms ook de schrijfwijze "BOB" of "bob" wordt gebruikt, is het begrip uitdrukkelijk als naam bedoeld en niet als afkorting van bewust onbeschonken bestuurder

	enkelvoud
nominatief	Bob
genitief	Bobs

Eigennaam

Bob m

1. (mannelijke naam) jongensnaam

   ▸ Hoog niveau: Voorzitter Bob Hoogendoorn van het Koninklijk Nederlands Geologisch-Mijnbouwkundig Genootschap (KNGMG) valt hem bij. "Er is echt geen werkloze afgestudeerde op dit moment. Er is enorm veel vraag naar." Bovendien is de kwaliteit van het onderwijs en onderzoek aan de VU van wereldniveau, benadrukt hij. Niet goedkoop weliswaar, mede door het veldwerk, maar wel erg goed.

2. denkbeeldige naam binnen een groep die samen uit gaat voor de persoon die zelf geen alcohol gebruikt om de anderen veilig met de auto thuis te brengen

   • ‘Wakker blijven,’ zegt Sietze nog een keer. ‘Jij bent vandaag de Bob.’ 

Afgeleide begrippen

• [2] bobben
• [2] bobbus
• [2] bobcampagne

Anagrammen

• "Bob" is een palindroom

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.