zuiveren

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
zuiveren	zuiverend
zuivering	gezuiverd

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• zui·ve·ren

Woordherkomst en -opbouw

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
zuiveren	zuiverde	gezuiverd
zwak -d	volledig

Werkwoord

zuiveren (overgankelijk)

1. van verontreinigingen ontdoen

   Dit rietbed zuivert het rivierwater.

2. (techniek) raffineren, veredelen
3. (politiek) ontdoen van politieke tegenstanders
4. van een smet bevrijden
5. fouten of onvolkomenheden verwijderen uit

   zuiveren bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)

Synoniemen

• louteren, reinigen, schoonmaken, vegen

Hyponiemen

• aanzuiveren, voorzuiveren, wegzuiveren

Afgeleide begrippen

• zuiveraar, zuiverheid, zuivering

Vertalingen

    1. van verontreinigingen ontdoen   

Duits: säubern (de) Engels: purify (en) Frans: purifier (fr)

Noors: rense (no) Spaans: purificar (es), limpiar (es), depurar (es), apurar (es), acendrar (es)