vermoeden

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ver·moe·den

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	vermoeden	vermoedens
verkleinwoord	(vermoedentje)	(vermoedentjes)

Zelfstandig naamwoord

vermoeden o

1. een waarschijnlijke waarheid

   Een vermoeden is een bewering waarvan men denkt dat deze waar is, zonder daarvan zeker te zijn.

2. een stelling zonder bewijs

   In de wiskunde is een vermoeden een wiskundige uitspraak waarvan wiskundigen denken dat deze waar is, terwijl er nog geen sluitend bewijs voor gevonden is.

Uitdrukkingen en gezegden

Een donkerbruin vermoeden hebben.

• Het kan volgens de uitspreker ervan over een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid beschikken.

Vertalingen

    1. een waarschijnlijke waarheid   

Chinees: 猜想 (zh) Deens: vormodning (da) Duits: Vermutung (de) v Engels: conjecture (en) Frans: conjecture (fr) v Hongaars: sejtés (hu) Italiaans: congettura (it) v

Portugees: conjectura (pt) v Russisch: Гипотеза (ru) Schots-Gaelisch: baralachas (gd) Spaans: presunción (es) v, suposición (es) v Thai: ข้อความคาดการณ์ (th) Zweeds: förmodan (sv)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
vermoeden	vermoedend
-	vermoed
-	vermoedelijk

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
vermoeden	vermoedde	vermoed
zwak -d	volledig

Werkwoord

vermoeden

1. (overgankelijk) een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt

   Resistentie werd vermoed in ten minste een aantal gevallen.

Vertalingen

    1. een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt   

Duits: vermuten (de) Engels: suspect (en)

Frans: supposer (fr) Spaans: suponer (es), presentir (es)