studeren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  studeren    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• stu·de·ren

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van studie met het achtervoegsel -eer.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
studeren	studeerde	gestudeerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

studeren

1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid

   Jan studeert in Groningen.

2. het zich concentreren op een bepaalde lesstof om zich deze eigen te maken

   Je moet Jan niet storen want hij zit te studeren.

Afgeleide begrippen

• [2] bestuderen

Vertalingen

    1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid   

Duits: studieren (de) Engels: study (en) Fins: opiskella (fi) Frans: étudier (fr)

Papiamento: studiá Spaans: estudiar (es)