afstuderen

Nederlands

Woordafbreking

• af·stu·de·ren

Woordherkomst en -opbouw

• Samenstelling van studeren met het voorvoegsel af-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
afstuderen	studeerde af	afgestudeerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

afstuderen

1. (onderwijs), (ergatief) successvol afmaken van een studie

   Hij is vorig jaar afgestudeerd.