instrueren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• in·stru·e·ren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Franse instruire (met het achtervoegsel -eren)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
instrueren	instrueerde	geïnstrueerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

instrueren (overgankelijk)

1. een vaardigheid onderwijzen
2. (juridisch) (een zaak) voorbereiden

Verwante begrippen

• bijbrengen, leren, scholen
• instructeur, instructie, instructrice

Vertalingen

    1.   

Engels: instruct (en), teach (en) Frans: instruire (fr)

Spaans: enseñar (es), instruir (es)