hein

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /(x)hɛ^ɪn/ (Etsbergs)

Woordafbreking

• hein

Zelfstandig naamwoord

hein m

1. (Hooglimburgs) kerstboom

   «Dès spaedes aoves zotentj 'ie óm g'm heinje haer èn zóngentj 'ie leejer.»

   's Avonds laat zaten ze rond de kerstboom een zongen ze liederen.

Verbuiging

	enkelvoud				meervoud
	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind
nominatief	hein	ein	heinke	einke	heinjer	einjer	heinkes	einkes
genitief	heins	eins	heinkes	einkes	heinjer	einjer	heinkes	einkes
locatief	heindes	eindes	heindeske	eindeske	heindese	eindese	heindeskes	eindeskes
datief	heinje	einje	heinke	einke	heinjer	einjer	heinkes	einkes
accusatief	hein	ein	heinke	einke	heinjer	einjer	heinkes	einkes

Synoniemen

• [1] kèrsboum, kèrstèr, heind