ergeren

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
ergeren	ergerend
ergernis	geërgerd

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'ɛrɣərə(n)/

Woordafbreking

• er·ge·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
ergeren	ergerde	geërgerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

ergeren

1. (overgankelijk) gevoelens van onvrede veroorzaken

   Die onzinbots met hun absurde wijzigingen ergerden hem mateloos.

2. (wederkerend) zich ~ aan gevoelens van onvrede ervaren

   Daar ergerde hij zich al lang aan.

Vaste voorzetsels

• ergeren aan

Vertalingen

    1. gevoelens van onvrede veroorzaken   

Duits: ärgern (de) Engels: annoy (en)

Frans: énerver (fr) Spaans: irritar (es), agrazar (es), airar (es), aburrir (es), airar (es)

    2. zich ~ aan gevoelens van onvrede ervaren   

Duits: sich ärgern (de) Engels: be vexed (en)

Frans: s'énerver (fr) Spaans: abroncarse (es), enojarse (es), irritarse (es)