blazen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'bla.zə(n)/

Woordafbreking

• bla·zen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
blazen	blies	geblazen
klasse 7	volledig

Werkwoord

blazen

1. (inergatief) een luchtstroom veroorzaken

   Blaas even, dan koelt het wel af.

   In het zakje blazen.

2. (overgankelijk) met een luchtstroom iets vervaardigen

   Dit glas wordt geblazen, niet gewalst.

   Bellen blazen.

3. (overgankelijk) een blaasinstrument bespelen

   Hij blies een vrolijk deuntje.

Hyponiemen

aanblazen afblazen bellenblazen

doorblazen glasblazen inblazen

leegblazen meeblazen midwinterblazen

omblazen omverblazen opblazen overblazen

terugblazen uitblazen wegblazen

Afgeleide begrippen

blaasbalg blaasgat blaasinstrument blaaskanker

blaaskapel blaasklank blaaskwintet blaaslobelia

blaasmiddel blaasmuziek blaasontsteking blaasorkest blaaspijp

blaassilene blaastransplantatie blaasvaren blaasvrucht blaaswier

blaaszegge blazenstruik galblaasziekte houtblaasinstrument koperblaasinstrument

Vertalingen

    1. een luchtstroom veroorzaken   

Duits: blasen (de), fauchen (de) Engels: blow (en) Noors: blåse (no), puste (no)

Nynorsk: blåse (nn), puste (nn) Oudnoors: blása

Zelfstandig naamwoord

blazen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord blaas