beitel

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• bei·tel

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	beitel	beitels
verkleinwoord	beiteltje	beiteltjes

Zelfstandig naamwoord

beitel m

1. (gereedschap) een staafvormig, scherp stuk gereedschap met een punt of wigvormige snede aan de "kopse kant"

   De beitel is voor hak- en snijwerk bij menig vakman in gebruik.

Afgeleide begrippen

• houtbeitel, houtdraaibeitel, metaaldraaibeitel, koudbeitel, steenbeitel, graveerbeitel, guts, puntbeitel, voegbeitel

Vertalingen

    1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede   

Arabisch: منقاش (ar) Baskisch: zizel (eu) Bretons: kizell (br) Catalaans: cisell (ca) Chinees: 凿子 (zh) Deens: stemmejern (da), mejsel (da) Duits: Beitel (de) m, Meißel (de) m Engels: chisel (en) Esperanto: ĉizilo (eo) Frans: ciseau (fr) m Guarani: છીણી (gn) Hindi: छेनी (hi) Iers: siséal (ga) Italiaans: scalpello (it)

Latijn: scalprum (la) Marathi: छिन्नी (mr) Noors: stemjern (no) Papiamento: beitu Pools: dłuto (pl) Portugees: cinzel (pt) Punjabi: ਛੈਣੀ (pa) Sanskriet: तक्षणी (sa) Spaans: cincel (es) m, escolpo (es) m, formón (es) m Tagalog: pait (tl) Tsjechisch: dláto (cs) Turks: İskarpela (tr) Welsh: gaing (cy) Zweeds: stämjärn (sv)

Werkwoord

vervoeging van
beitelen

beitel

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van beitelen
   

   Ik beitel.

2. gebiedende wijs van beitelen
   

   Beitel!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van beitelen
   

   Beitel je?

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.