absolvere

Nederlands

Woordafbreking

• ab·sol·ve·re

Werkwoord

vervoeging van
absolveren

absolvere

1. aanvoegende wijs van absolveren

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈapsɔɫwɛˌrɛ/

Woordafbreking

• ab·sol·ve·re

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van sŏlvĕre met het voorvoegsel ab-.

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
ăbsŏlvĕre	ăbsŏlvo	ăbsŏlvi	ăbsŏlūtum
derde vervoeging	volledig

Werkwoord

ǎbsŏlvĕre

1. vrijmaken, bevrijden, losmaken
2. vrijspreken
3. voltooien, afmaken, afhandelen
4. voldoen, tevreden stellen

Afgeleide begrippen

• absolutio, absolutus