werven

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • wer·ven
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘in dienst nemen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1466 [1]
  • In de betekenis van ‘verwerven’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
werven
wierf
geworven
klasse 3 volledig

Werkwoord

werven

  1. overgankelijk mensen zien te verkrijgen als lid of voor een bepaalde taak
    • Rusland noemt naam Britse diplomaat die spionnen wierf.[2] 
Afgeleide begrippen

Zelfstandig naamwoord

werven mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord werf

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen

Meer informatie