vondeling

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • von·de·ling
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘gevonden kind’ voor het eerst aangetroffen in 1350 [1]
  • Afgeleid van vinden met het achtervoegsel -ling met het invoegsel -e-
enkelvoud meervoud
naamwoord vondeling vondelingen
verkleinwoord vondelingetje vondelingetjes

Zelfstandig naamwoord

vondeling m

  1. een gevonden kind
Afgeleide begrippen
Uitdrukkingen en gezegden
  • te vondeling leggen
    • (van een kind) achterlaten in de hoop dat iemand het kind vindt en opvangt
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.[2]

Meer informatie

Verwijzingen