vertrappen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
naamwoord van handeling
zelfstandig bijvoeglijk
vertrappen vertrappend
vertrapping


Woordafbreking
  • ver·trap·pen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
vertrappen
vertrapte
vertrapt
zwak -t volledig

Werkwoord

vertrappen

  1. overgankelijk vernielen met de voeten
    «Doordat ze er bij het voetballen niet op letten, vertrappen de jongens alle bloemen.»
  1. overgankelijk (figuurlijk) grof schenden, vernederen
    • Deze demagogen vertrappen onze grondwet en de mensenrechten. 
Synoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
91 % van de Vlamingen.

Verwijzingen