taperecorder

Nederlands

Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘bandopnemer’ voor het eerst aangetroffen in 1953 ^[1]
samenstelling van tape en recorder

de taperecorder m

1. een apparaat voor het opnemen van geluid op een band

Het woord taperecorder staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "taperecorder" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.^[2]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	taperecorder	taperecorders
verkleinwoord	taperecordertje	taperecordertjes