taoïsme
Uiterlijk
- ta·oïs·me
- tao·is·me
- In de betekenis van ‘wijsgerig stelsel’ voor het eerst aangetroffen in 1912 [1]
- afgeleid van het Chinese tao (de weg, het rechte pad) met het achtervoegsel -isme
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | taoïsme | - |
| verkleinwoord | - | - |
het taoïsme o
- (religie) een Chinese filosofische en religieuze stroming
- Het taoïsme werd onderdrukt en uiteindelijk verboden in het communistische China.
- ▸ De wegen van zen en het taoïsme lijken hier te convergeren: wie met een gong'an werkt, ontdekt Tao.[2]
- Het woord taoïsme staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "taoïsme" herkend door:
| 85 % | van de Nederlanders; |
| 85 % | van de Vlamingen.[3] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "taoïsme" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ Michel Dijkstra“Taoïsme” (2022), Athenaeum - Polak & Van Gennep
, ISBN 9789025312657 - ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be