slijmen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  slijmen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈslɛimə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• slij·men

Woordherkomst en -opbouw

• ww [1], [2]: mogelijk een overdrachtelijke verwijzing naar de ongrijpbaarheid die het gevolg is van onoprechtheid; vergelijk slijmgast
• ww [3], [4] slijm met het achtervoegsel -en
• zn slijm met de uitgang -en

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
slijmen	slijmde	geslijmd
zwak -d	volledig

Werkwoord

slijmen

1. onovergankelijk zich ondergeschikt gedragen en niet gemeende bijval en complimenten geven om iemand gunstig te stemmen

   • Het mag bekend worden verondersteld: slijmen werkt. Bazen en collega’s tegen wie wordt geslijmd, voelen dat niet als slijmen. Ze denken gewoon dat je het goed gezien hebt. 
   • “Je kunt niet iemand ontslaan, omdat je bang bent of wilt slijmen bij een autoritaire, criminele regering in het Witte Huis. Zo werkt het niet.” 

2. onovergankelijk, (pejoratief) overdreven lief, positief en/of sentimenteel doen, meestal met de bijbedoeling hier zelf profijt uit te halen

   • En hoor hem nu slijmen over het buiten wonen, over de flat, die zo vervelend is voor de kinderen. 

3. onovergankelijk een kleverige afscheiding afgeven

   • Nee, Harry, je bent nog niet helemaal uit, je bestrooit jezelf nog met het zout van goedkoop sarcasme als een slak, om het krimpen en slijmen te volgen. 

4. overgankelijk van een kleverige uitscheiding ontdoen

Zelfstandig naamwoord

de slijmen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord slijm

Gangbaarheid

• Het woord slijmen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "slijmen" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.