schuil

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  schuil    (hulp, bestand)
• IPA: / sxœyl / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• schuil

Woordherkomst en -opbouw

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	schuil	schuilen
verkleinwoord	schuilje	schuiljes

Zelfstandig naamwoord

de schuil v / m

1. beschutting
2. verborgen

   ▸ Wil was in Iola gebleven en hield zich schuil bij Ruby-Alice.

   ▸ De reusachtige schotel staat opgesteld in een roterend, cilindervormig gebouw en gaat permanent schuil achter een strakgespannen windscherm, waar de millimeterstraling dwars doorheen gaat.

3. spruw
4. mondziekte bij paarden

Werkwoord

vervoeging van
schuilen

schuil

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schuilen
   

   • Ik schuil. 

2. gebiedende wijs van schuilen
   

   • Schuil! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schuilen
   

   • Schuil je? 

   ▸ Ik schuil in het kuiltje onder zijn sleutelbeen.

Afgeleide begrippen

• schuiladres, schuilgaan, schuilhoek, schuilhouden, schuilhut, schuilkelder, schuilkerk, schuilnaam, schuilplaats, schuilwinkel

Gangbaarheid

• Het woord schuil staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "schuil" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.