re-unificatie

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  re-unificatie    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈreynifiˌka(t)si / (6 lettergrepen)

Woordafbreking

• re-uni·fi·ca·tie

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van  unificatie zn  Nederlands, geschreven met een koppelteken volgens spellingregel 7.B

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	re-unificatie	re-unificaties
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de re-unificatie v

1. (politiek) herstel van een staat uit delen waarin het gesplitst was

   ▸ Frankrijk, dat aan de splitsing van Duitsland na de oorlog mede schuldig geweest is, wordt er nog altijd van verdacht voor een re-unificatie van Oost- en met West-Duitsland niet bijzonder warm te lopen.

Hyperoniemen

• hereniging

Gangbaarheid

• Het woord re-unificatie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.