puntkomma

Een puntkomma.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  puntkomma    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• punt·kom·ma

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘leesteken’ voor het eerst aangetroffen in 1769
• samenstelling van  punt  en  komma 

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	puntkomma	puntkomma's
verkleinwoord	(puntkommaatje)	(puntkommaatjes)

Zelfstandig naamwoord

de puntkomma v / m, het puntkomma o

1. (taalkunde) een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)

   • Na een puntkomma volgt geen hoofdletter. 
   • Een puntkomma staat – net als een punt – in principe tussen twee complete (i.e. met een persoonsvorm) zinnen. 
   • Bij een puntkomma klinken de deelzinnen als zelfstandige zinnen met elk een eigen intonatie. 

Synoniemen

• kommapunt

Vertalingen

    1. een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;)   

Duits: Semikolon (de) m Engels: semicolon (en) Frans: point-virgule (fr) m Italiaans: punto e virgola (it) m

Japans: Katakana: セミコロン (ja) Romaji: semikoron (ja) Pools: średnik (pl) m Spaans: punto y coma (es) m

Gangbaarheid

• Het woord puntkomma staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "puntkomma" herkend door:

94 %	van de Nederlanders;
91 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.