orthodontie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • or·tho·don·tie
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘tandheelkunde gericht op verbetering van het gebit’ voor het eerst aangetroffen in 1961 [1]
  • afgeleid van het Griekse 'odōn' (2e nv. odontos) met het voorvoegsel ortho- [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord orthodontie -
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

orthodontie v

  1. de tandheelkunde die gericht is op de vorming van een regelmatig gebit
    • Hij heeft een nieuwe praktijk opgericht waar hij orthodontie uitoefent. 
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen