orm

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Iers

Voorzetselvorm

orm

  1. vorm van ar voor de eerste persoon enkelvoud
    «Orm.»
    Op mij.


Zweeds

Uitspraak
Woordafbreking
  • orm

Zelfstandig naamwoord

orm g

  1. (dierkunde) slang
Verbuiging
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   orm     ormen     ormar     ormarna  
genitief   orms     ormens     ormars     ormarnas  
Afgeleide begrippen