nuance

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • nu·an·ce
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schakering’ voor het eerst aangetroffen in 1807 [1]
  • uit Frans (met het achtervoegsel -ance)
enkelvoud meervoud
naamwoord nuance nuancen
nuances
verkleinwoord nuancetje nuancetjes

Zelfstandig naamwoord

nuance v/m

  1. een minimaal verschil
  2. fijn detail
    • De basis begrijpen is makkelijk; de nuance appreciëren duurt jaren. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

96 % van de Nederlanders;
96 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen