maneuvreren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
naamwoord van handeling
zelfstandig bijvoeglijk
maneuvreren maneuvrerend
maneuver


Woordafbreking
  • ma·neu·vre·ren
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
maneuvreren
maneuvreerde
gemaneuvreerd
zwak -d volledig

Werkwoord

maneuvreren

  1. verouderde spelling of vorm van manoeuvreren van vóór 1996
    • Meneer Triphon trachtte altijd zo te maneuvreren, dat er een derde persoon: Sefietje of de tweede meid in de kamer aanwezig was op het ogenblik dat hij ‘goenacht’ wenste. [1]
Verwante begrippen

Gangbaarheid

Verwijzingen