lont

Uit WikiWoordenboek

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • lont
Woordherkomst en -opbouw
  • Van het Duitse Lunte. In de betekenis van ‘koord voor ontsteking’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1520.[1]
enkelvoud meervoud
naamwoord lont lonten
verkleinwoord lontje lontjes

Zelfstandig naamwoord

lont v/m

  1. koord voor het (veilig) aansteken van iets ontplofbaars
    • De lont van het rotje was erg kort, maar de jongen stak hem toch aan. 
Uitdrukkingen en gezegden
  • De lont in het kruidvat steken
Iets doen of zeggen dat grote gevolgen heeft
  • Een kort lontje hebben
Erg snel agressief worden
  • Lont ruiken
Onraad bespeuren
Vertalingen

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
96 % van de Vlamingen.[2]

Meer informatie

Verwijzingen