kriege
Uiterlijk
- IPA: /ˈkriːɣɐ/ (Etsbergs)
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| kriege |
kreeg |
gekrege, gekreenge |
| klasse 1 | volledig | |
kriege
- overvallen
- «De raenge kreeg 'm.»
- De regen overviel hem.
- «De raenge kreeg 'm.»
- oorlog voeren
- «Inne welt wuuertj väöl gekrege.»
- Op de wereld wordt veel oorlog gevoerd.
- «Inne welt wuuertj väöl gekrege.»
- krijgen
- «Waat wils se veur giene gebaorsdaag kriege?»
- Wat wil je voor je verjaardag krijgen?
- «Waat wils se veur giene gebaorsdaag kriege?»
- overkomen
- «'t Kreeg mich gwuuen!»
- Het overkwam mij gewoon!
- «'t Kreeg mich gwuuen!»
- laten
- «Krieg 'm meh wèrke.»
- Laat hem maar werken.
- «Krieg 'm meh wèrke.»
- ruziën