knik

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  knik    (hulp, bestand)
• IPA: / knɪk / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• knik

Woordherkomst en -opbouw

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	knik	knikken
verkleinwoord	knikje	knikjes

Zelfstandig naamwoord

de knik m

1. een snelle neerwaartse beweging met het hoofd als bevestiging of groet

   • Met een knikje gaf hij het teken de deur in te rammen. 

2. een geknakte plek

   • De bochten in de pvc-buis zijn gebogen met behulp van een buigveer zodat er geen knikken zijn ontstaan. 

Hyponiemen

• hoofdknik, jaknik

Afgeleide begrippen

• knikachtig

Verwante begrippen

• bocht, kink, slag

Werkwoord

vervoeging van
knikken

knik

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van knikken
   

   • Ik knik. 

2. gebiedende wijs van knikken
   

   • Knik! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van knikken
   

   • Knik je? 

   ▸ 'Het blijft een gemis, hè Marie-Claire,' zegt ze zacht. Ik knik en probeer me te herpakken.

Afgeleide begrippen

• knikarm, knikbloem, knikgrens, knikkracht, knikpan, knikspant, knikstag

Gangbaarheid

• Het woord knik staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "knik" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.