knikken

Het rood- en het blauw-wit gestreepte rietje laten zien hoe eenvoudig je ze kunt knikken.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  knikken    (hulp, bestand)
• IPA: /'knɪkə(n)/

Woordafbreking

• knik·ken

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘het hoofd heen en weer bewegen’ voor het eerst aangetroffen in 1300

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
knikken	knikte	geknikt
zwak -t	volledig

Werkwoord

knikken

1. een verticale beweging met het hoofd maken

   • Hij knikte een snelle groet in het voorbijgaan. 

   ▸ Vriendelijk knikken we naar boer en de hond, die nog een laatste keer zijn tanden aan ons laat zien.

   ▸ Ik knikte en wees naar beneden in de richting van de groene plas.

2. buigen van de knieën

   ▸ Ze voelt haar knieën knikken en zoekt steun bij een stoel.

3. (werktuigbouwkunde) hoekig buigen

Hyponiemen

• jaknikken, overknikken, toeknikken

Afgeleide begrippen

• geknik, knikarm, knikkebollen, knikbloem, knikgrens, knikker, knikkracht, knikpan, knikspant, knikstag

Vertalingen

    1. een verticale beweging met het hoofd maken   

Deens: nikke (da) Duits: nicken (de) Engels: nod (en) Frans: hocher (fr)

Latijn: nūtō (la), adnuō (la) Noors: nikke (no) Spaans: cabecear (es) Zweeds: nicka (sv)

Zelfstandig naamwoord

de knikken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord knik

   ▸ Terrile verwacht dat de herdermaantjes van de Epsilonring kleine knikken en andere vormveranderingen in de ring teweegbrengen.

   ▸ 'Onze berekeningen wijzen er echter op dat die afwijkingen niet veel groter zijn dan enkele honderden meters,' licht hij toe, 'en ze zijn dus veel minder opvallend dan de bochten en knikken in de smalle F-ring van Saturnus.

Gangbaarheid

• Het woord knikken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "knikken" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.