intransitif

Frans

Uitspraak

• IPA: /ɛ̃tʁɑ̃zitif/

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van transitif met het voorvoegsel in-.

Woordafbreking

• in·tran·si·tif

	enkelvoud	meervoud
mannelijk	intransitif	intransitifs
vrouwelijk	intransitive	intransitives

Bijvoeglijk naamwoord

intransitif

1. (taalkunde)  intransitief bn 
2. (logica)  intransitief bn 

Zelfstandig naamwoord

intransitif m

1. (taalkunde)  intransitief zn