inoefenen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • in·oe·fe·nen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
inoefenen
oefende in
ingeoefend
zwak -d volledig

Werkwoord

inoefenen

  1. overgankelijk door herhaling iets nieuws leren
    • Dat leerproces betrof niet alleen het inoefenen van een voldoende reactiesnelheid (niet de eerste, maar de direct daarna volgende hindernis bleek het grote struikelblok), maar ook het inhalen, het afremmen onder een gelijktijdig signaal met de handen en het nemen van een bocht. [1]

Gangbaarheid

53 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen