indirecte rede
Uiterlijk
- in·di·rec·te re·de
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | indirecte rede | indirecte reden |
| verkleinwoord |
- (taalkunde) een stijlvorm waarbij de gedachte of uitspraak van een derde door de spreker wordt weergegeven, maar niet woordelijk
- De leraar zei dat dit een indirecte rede is.
- Het woord 'indirecte rede' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.