huppen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • hup·pen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
huppen
hupte
gehupt
zwak -t volledig

Werkwoord

huppen

  1. ergatief met beide benen of achterpoten tegelijk opspringend zich gericht verplaatsen
    • De kangoeroe hupte door het bos. 
  2. inergatief met beide benen of achterpoten tegelijk opspringend zich verplaatsen
    • Er werd vrolijk wat gehupt door de jonge kangoeroemuizen. 
Synoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen


Gangbaarheid

95 % van de Nederlanders
76 % van de Vlamingen.

Meer informatie