enojo
Uiterlijk
- e·no·jo
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| enojo | enojos |
enojo m
| vervoeging van |
|---|
| enojar |
enojo
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van enojar
| vervoeging van |
|---|
| enojarse |
enojo
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van enojarse
- enojo in: Diccionario de la lengua española, 23e druk, op website: Real academia española