duplicaat

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • du·pli·caat
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘kopie’ voor het eerst aangetroffen in 1657 [1]
  • afgeleid van dupliceren met het achtervoegsel -aat
enkelvoud meervoud
naamwoord duplicaat duplicaten
verkleinwoord duplicaatje duplicaatjes

Zelfstandig naamwoord

duplicaat o

  1. een identiek tweede exemplaar van iets
    • Er werd direct een duplicaat gemaakt van het document. 
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen