delict

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  delict    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• de·lict

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘strafbaar feit’ voor het eerst aangetroffen in 1503

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	delict	delicten
verkleinwoord	delictje	delictjes

Zelfstandig naamwoord

het delict o

1. (misdaad) een gedraging die bij de wet verboden is zowel de ernstige misdaden als de minder ernstige overtredingen

   • Op delicten rust straf. 

Synoniemen

• strafbaar feit, vergrijp, wetsovertreding

Hyponiemen

   

autodelict commissiedelict computerdelict drugsdelict einddelict emotiedelict gewelddelict geweldsdelict instapdelict integriteitsdelict klachtdelict levensdelict milieudelict omissiedelict overlevingsdelict persdelict plaats delict rechtsdelict verkeersdelict vermogensdelict wetsdelict zedendelict

Afgeleide begrippen

• delictgedrag, delictgevaarlijk, delictsomschrijving

Vertalingen

    1.   

Spaans: delito (es) m

Gangbaarheid

• Het woord delict staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "delict" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
96 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.