brandmerk

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

paard met brandmerk
Uitspraak
Woordafbreking
  • brand·merk
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord brandmerk brandmerken
verkleinwoord brandmerkje brandmerkjes

Zelfstandig naamwoord

brandmerk o [1]

  1. door branden of schroeien gemaakt merkteken op voorwerp of dier ter herkenning
    • Alle koeien moesten worden gebrandmerkt met het teken van de eigenaar. 
  2. door schroeien gemaakt merkteken op een misdadiger, ook in figuurlijke zin
    • Nadat de 22-jarige tennisser in de zomer van 1997 voor het eerst de gevestigde orde uitdaagde door vanuit het niets de derde ronde te bereiken op Wimbledon, proefde hij de afgelopen tijd dat hem het brandmerk van eeuwig talent werd opgedrukt.[2] 

Werkwoord

vervoeging van
brandmerken

brandmerk

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van brandmerken
    • Ik brandmerk. 
  2. gebiedende wijs van brandmerken
    • Brandmerk! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van brandmerken
    • Brandmerk je? 

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[3]

Meer informatie

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. NRC Robèrt Misset 27 mei 1998
  3. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be