assonantie
Uiterlijk
- Geluid: assonantie (hulp, bestand)
- as·so·nan·tie
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | assonantie | assonanties |
| verkleinwoord | - | - |
de assonantie v
- (dichtkunst), (fonologie) rijmvorm waarin de klinkers overeenkomen bijv. bewegen - lepel
- Het woord assonantie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.