abri

Nederlands

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wachthuisje’ voor het eerst aangetroffen in 1886 ^[1]
uit het Frans ^[2]

de abri m

(verkeer) een wachthuisje bij een halte van het openbaar vervoer
- Hij schuilde in een abri tegen de motregen.
woning onder een overhangende rots

1. een wachthuisje bij een halte van het openbaar vervoer

Het woord abri staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

81 %	van de Nederlanders;
47 %	van de Vlamingen.^[3]

abri m

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	abri	abri's
verkleinwoord	abrietje	abrietjes

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
abri	l'abri	abris	les abris