aanstuiven

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • aan·stui·ven
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
aanstuiven
stoof aan
aangestoven
klasse 2 volledig

Werkwoord

aanstuiven

  1. ergatief ergens op een hoop stuiven
    • Dit duin is in een paar jaar aangestoven. 
  2. ergatief toesnellen als door de wind gedreven
    • De ruiters kwamen in volle galop aangestoven. 
Opmerkingen
  • Het werkwoord wordt meestal versterkt met komen.

Gangbaarheid