ville

Nederlands

Woordafbreking

• vil·le

Werkwoord

vervoeging van
villen

ville

1. aanvoegende wijs van villen

Deens

Woordafbreking

• vil·le

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord vilja.

stamtijd
onbepaalde wijs	tegenwoordige tijd	verleden tijd	voltooid deelwoord
ville	vil	ville	villet
	volledig

Werkwoord

ville

1. (overgankelijk) willen
2. (overgankelijk) mogen
3. (hulpwerkwoord) zullen (hulpwerkwoord met een infinitief voor de toekomende tijd)
4. (hulpwerkwoord) zullen (hulpwerkwoord voor de aanvoegende wijs)

Frans

Uitspraak

• Geluid:  ville    (hulp, bestand)
• IPA: /vil/

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
ville	la ville	villes	les villes

Zelfstandig naamwoord

ville v

1. stad

   «Nous habitons la ville de Montpellier.»

   Wij wonen in de stad Montpellier.

   «Samedi prochain, je vais à la ville pour acheter des vêtements.»

   Volgende zaterdag ga ik naar de stad om kleren te kopen.

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈʋilə/

Woordafbreking

• vil·le

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord vilja.

Naar frequentie	59

vervoeging
onbepaalde wijs	ville
tegenwoordige tijd	vil
verleden tijd	ville
voltooid deelwoord	villet
onvoltooid deelwoord	villende
lijdende vorm	villes
gebiedende wijs	-
vervoegingsklasse	onregelmatig
opmerking

Werkwoord

ville

1. (overgankelijk) willen
2. (overgankelijk) mogen
3. (hulpwerkwoord), (modaal werkwoord) zullen (hulpwerkwoord met een infinitief voor de toekomende tijd)
4. (hulpwerkwoord), (modaal werkwoord) zullen (hulpwerkwoord voor de aanvoegende wijs)