teugel

Nederlands

Uitspraak

• IPA:
  • (Nederland) /ˈtøɣəl/
  • (Vlaanderen) /ˈtøʝəl/

Woordafbreking

• teu·gel

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	teugel	teugels
verkleinwoord	teugeltje	teugeltjes

Zelfstandig naamwoord

teugel m

1. riem of koord waarmee men een last- of rijdier bestuurt

   Met een krachtige ruk aan de teugels kwam het paard tot stiltand.

2. de streek bij vogels tussen het oog en de wortel van de bovensnavel

   Bij het roodborstje is ook de teugel rood.

Synoniemen

1. (riem of koord voor het besturen van dieren)
   • toom

Afgeleide begrippen

1. (riem of koord voor het besturen van dieren)
   • teugelloos

Uitdrukkingen en gezegden

• de teugels afwerpen
  • zich aan het gezag onttrekken
• de teugels vieren
  • de druk verminderen
• iemand de vrije teugel laten
  • iemand z'n gang laten gaan

Vertalingen

    1. riem of koord voor het besturen van dieren   

Duits: Zügel (de) m Engels: rein (en)

Frans: bride (fr) v Spaans: brida (es) v, rienda (es) v

    2. streek bij vogels   

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.