strekken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• strek·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
strekken	strekte	gestrekt
zwak -t	volledig

Werkwoord

strekken

1. (overgankelijk) het zo ver mogelijk uitrekken in de lengte.

   Hij strekte zijn been om de bal tegen te houden.

2. (onovergankelijk) ~ tot fungeren, dienen

   Bloedige striemen en andere wonden strekten tot getuigenis dat Romeinse slaven enkel onder foltering getuigenis konden afleggen.

Afgeleide begrippen

• strekking

Zelfstandig naamwoord

strekken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord strek