opbellen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  opbellen    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈɔˌbɛlə(n)/

Woordafbreking

• op·bel·len

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van bellen met het voorvoegsel op-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
opbellen	belde op	opgebeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

opbellen

1. (overgankelijk) iemand ~: iemand telefonisch proberen te bereiken

Vertalingen

    1. iemand telefonisch proberen te bereiken   

Duits: anrufen (de) Engels: call (en), phone (en) Frans: appeler (fr)

Papiamento: yama Spaans: llamar (es)