kunnskap

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡkʉnskɑːp/

Woordafbreking

• kunn·skap

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van de Nederduitse woorden kunschap / kuntschap.

Zelfstandig naamwoord

kunnskap m

1. bekendheid
2. kennis, medeweten, weten

   «Hun har gode kunnskaper i språk.»

   Ze heeft een goede kennis van talen.

3. kunde, wetenschap

Verbuiging

m	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	kunnskap	kunnskapen	kunnskaper	kunnskapene
genitief	kunnskaps	kunnskapens	kunnskapers	kunnskapenes

Synoniemen

• [1]: kjennskap
• [2]: ekspertise, innsikt, viten, lærdom
• [3]: vitenskap, fag

Afgeleide begrippen

• [2]: kunnskapsrik, allmennkunnskap, språkkunnskap
• [3]: kristendomskunnskap, naturkunnskap

Verwante begrippen

• [1]: opplysning

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡkʉnskɑːp/

Woordafbreking

• kunn·skap

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van de Nederduitse woorden kunschap / kuntschap.

Zelfstandig naamwoord

kunnskap m

1. bekendheid
2. kennis, medeweten, weten

   «Ho har gode kunnskapar i språk.»

   Ze heeft een goede kennis van talen.

3. kunde, wetenschap

Verbuiging

m	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	kunnskap	kunnskapen	kunnskapar	kunnskapane
genitief

Synoniemen

• [1]: kjennskap
• [2]: ekspertise, innsikt, røynsle, lærdom
• [3]: vitenskap, fag

Afgeleide begrippen

• [2]: fagkunnskap, kunnskapsfull, kunnskapskrav, kunnskapsrik, kunnskapstevling, kunnskapstorste, kunnskapstre, kunnskapstrong, kunnskapstørst, kunnskapstørste, menneskekunnskap
• [3]: naturkunnskap, samtidskunnskap

Verwante begrippen

• [1]: opplysning