kunnskap

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Noors

Uitspraak
Woordafbreking
  • kunn·skap
Woordherkomst en -opbouw

Zelfstandig naamwoord

kunnskap m

  1. bekendheid
  2. kennis, medeweten, weten
    «Hun har gode kunnskaper i språk.»
    Ze heeft een goede kennis van talen.
  3. kunde, wetenschap
Verbuiging
m enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   kunnskap     kunnskapen     kunnskaper     kunnskapene  
genitief   kunnskaps     kunnskapens     kunnskapers     kunnskapenes  
Synoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen


Nynorsk

Uitspraak
Woordafbreking
  • kunn·skap
Woordherkomst en -opbouw

Zelfstandig naamwoord

kunnskap m

  1. bekendheid
  2. kennis, medeweten, weten
    «Ho har gode kunnskapar i språk.»
    Ze heeft een goede kennis van talen.
  3. kunde, wetenschap
Verbuiging
m enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   kunnskap     kunnskapen     kunnskapar     kunnskapane  
Synoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen