koppeling

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• kop·pe·ling

Woordherkomst en -opbouw

• Naamwoord van handeling van koppelen met het achtervoegsel -ing

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	koppeling	koppelingen
verkleinwoord	(koppelingetje)	(koppelingetjes)

Zelfstandig naamwoord

koppeling v

1. (techniek) een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt

   Die koppeling mag wel eens nagekeken worden.

2. (techniek) een vaste maar beweeglijke verbinding tussen twee voorwerpen, bijvoorbeeld treinwagons
3. (techniek) een verbindingsstuk
4. (informatica) een verbinding tussen hardware en/of apparatuureenheden
5. de daad van het koppelen (ook figuurlijk)

Synoniemen

• [2] koppelinrichting

Afgeleide begrippen

• [1], [2], [3] koppelingsconstructie

Vertalingen

    1. een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt   

Afrikaans: koppelaar (af) Duits: Kupplung (de) v Engels: clutch (en) Frans: embrayage (fr) m Hebreeuws: מצמד (he) Italiaans: frizione (it) Japans: Katakana: クラッチ (ja) Romaji: kuracchi (ja)

Pools: sprzęgło (pl) o Portugees: embraiagem (pt) Sloveens: sklopka (sl) v Spaans: embrague (es) m Oekraïens: Зчеплення (uk) Zweeds: koppling (sv)

    2. een vaste maar beweeglijke verbinding tussen twee voorwerpen, bijvoorbeeld treinwagons   

Duits: Kupplung (de) v

Engels: coupling (en)

    3. een verbindingsstuk   

Duits: Kupplung (de) v

Engels: coupling (en), clutch (en), link (en)

    4. verbinding tussen hardware en/of apparatuureenheden   

Engels: hardware interface (en), interface (en)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.