hinderen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
hinderen	hinderend
hindernis	gehinderd
hinder	hinderlijk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'ɦɪndərə(n)/

Woordafbreking

• hin·de·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
hinderen /'ɦɪndərə(n)/	hinderde /'ɦɪndərdə/	gehinderd /ɣə'ɦɪndərt/
zwak -d	volledig

Werkwoord

hinderen

1. (overgankelijk) de voortgang verstoren
2. (overgankelijk) iets of iemand storen in zijn/haar bezigheden

Synoniemen

• derangeren
• [2] beletten

Antoniemen

• helpen

Verwante begrippen

• verhinderen

Vertalingen

    1.   

Duits: behindern (de) Engels: hinder (en), impede (en) Frans: entraver (fr) Hongaars: akadályoz (hu)

Indonesisch: palak (id) Italiaans: ostacolare (it) Russisch: мешать (ru) Spaans: estorbar (es), obstaculizar (es), entorpecer (es)