competentie

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • com·pe·ten·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord competentie competenties
verkleinwoord competentietje competentietjes

Zelfstandig naamwoord

competentie m

  1. een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen
  2. een cluster van samenhangende kennis, vaardigheden en houdingen, deskundigheid, geschiktheid
    De nieuwe medewerker heeft de competenties om een manager te worden.
  3. bevoegdheid tot handelen of oordelen
  4. (geologie) de mate waarin een gesteente bestand is tegen erosie
    Het gedolomitiseerde koraal vormde vanwege de grote competentie een verhoging in het landschap en verkreeg door erosie de grillige vormen waar de Dolomieten bekend om zijn.[2]
    competentie bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)
Synoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Antoniemen
Vertalingen
Verwijzingen
  1. etymologiebank.nl
  2. http://home.kpn.nl/haan2573/Wandelreis%202011/Dolomieten/index.html

Meer informatie