breken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  breken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• bre·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
breken	brak	gebroken
klasse 4	volledig

Werkwoord

breken

1. (ergatief) (algemeen) in stukken uiteenvallen

   De ruit is vanmiddag gebroken.

2. (ergatief) een doorgang, scheiding forceren
3. (ergatief) (van de jongensstem) wisselen

   In de puberteit breekt de jongensstem

4. (ergatief) (natuurkunde) (optica) veranderen van richting van stralen

   licht dat door middel van een prisma afgebogen wordt

5. (overgankelijk) in stukken uiteen doen vallen

   Vanmiddag brak een hevige windvlaag de ruit van de voorkamer.

Synoniemen

• kapot maken, schenden, stukslaan, verbrijzelen

Verwante begrippen

• breking, breuk, fractuur, schending, schennis, verbreking

Afgeleide begrippen

aanbreken afbreken binnenbreken

doorbreken inbreken losbreken

onderbreken ontbreken opbreken

openbreken stukbreken uitbreken

verbreken wegbreken

Vaste voorzetsels

• breken met

Vertalingen

    1. in stukken uiteenvallen   

Duits: brechen (de) Engels: break (en) Frans: briser (fr)

Papiamento: kibra Spaans: romperse (es), estrellar (es), estrellarse (es), quebrarse (es)

    4. veranderen van richting van stralen   

Spaans: refractarse (es)

    5. in stukken uiteen doen vallen   

Duits: brechen (de) Engels: break (en) Frans: briser (fr)

Papiamento: kibra Spaans: romper (es), cascar (es), quebrar (es), quebrantar (es), fracturar (es) (van bot)