breken

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Uitspraak 1.2 Woordafbreking 1.3 Werkwoord 1.3.1 Afgeleide begrippen 1.3.2 Vaste voorzetsels 1.3.3 Vertalingen

Nederlands

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
breken	brak	gebroken
klasse 4	volledig

Uitspraak

• Geluid:  breken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• bre·ken

Werkwoord

breken

1. (algemeen) in stukken uiteenvallen.
2. (medisch) een bot dat gescheurd of helemaal doorbroken is.
3. (optica) licht dat door middel van een prisma afgebogen wordt.

Afgeleide begrippen

aanbreken afbreken binnenbreken

doorbreken inbreken losbreken

onderbreken ontbreken opbreken

openbreken stukbreken uitbreken

verbreken wegbreken

Vaste voorzetsels

• breken met

Vertalingen