bjørn

Deens

Zelfstandig naamwoord

bjørn g

1. (dierkunde), (zoogdieren), (roofdier) beer

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	bjørn	bjørnen	bjørne	bjørnene
genitief	bjørns	bjørnens	bjørnes	bjørnenes

Faeröers

Zelfstandig naamwoord

bjørn v

1. (dierkunde), (zoogdieren), (roofdier) beer

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	bjørn	bjørnin	bjarnir	bjarnirnar
genitief	bjarnar	bjarnarinnar	bjarna	bjarnanna
datief	bjørn	bjørnini	bjørnum, bjarnum	bjørnunum, bjarnunum
accusatief	bjørn	bjørnina	bjarnir	bjarnirnar

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:

Woordafbreking

• bjørn

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse naamwoord bjǫrn.

Zelfstandig naamwoord

bjørn m

1. (dierkunde), (zoogdieren), (roofdier) beer

Verbuiging

m	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	bjørn	bjørnen	bjørner	bjørnene
genitief	bjørns	bjørnens	bjørners	bjørnenes

Synoniemen

• (taxonomisch) Ursidae

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:

Woordafbreking

• bjørn

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse naamwoord bjǫrn.

Zelfstandig naamwoord

bjørn m

1. (dierkunde), (zoogdieren), (roofdier) beer

Verbuiging

m	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	bjørn	bjørnen	bjørnar	bjørnane
genitief

Synoniemen

• (taxonomisch) Ursidae