bevelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /bə'velə(n)/

Woordafbreking

• be·ve·len

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bevelen /bə'velə(n)/	beval, bevalen /bə'vɑl, bə'valə(n)/	bevolen /bə'volə(n)/
klasse 4	volledig

Werkwoord

bevelen

1. (overgankelijk) een dwingende opdracht geven

   Hij beval zijn soldaten de grens over te steken.

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
bevelen	bevelend
bevel	bevolen

Antoniemen

• gehoorzamen

Afgeleide begrippen

• aanbevelen

Vertalingen

    1. een dwingende opdracht geven.   

Duits: befehlen (de) Engels: command (en) Frans: commander (fr)

Noors: befale (no) Nynorsk: befale (nn) Spaans: ordenar (es)

Zelfstandig naamwoord

bevelen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord bevel